كم‌كارى و ترس وجود ندارد ، حتى اگر هم كشته شوم ، كشته شدنم در راه خدا و در راه رضاى او خواهد بود و اين در واقع نهايت آرزوى ماست و چيز عجيب و ناشناخته‌اى نيست همچنان‌كه ائمه معصومين ( عليهم السلام ) رفتند ، ميثم تمّار و حجربن عدى و سعيدبن جبير و شهداى كربلا رفتند . آن‌ها در راه خدا كار كردند و در راه او كشته شدند و تعدادشان بيشمار است و من يكى از آن بىشماران هستم ! » « 1 » در جاى ديگر مىفرمايد : « اگر سرانجامِ اين زندگى مرگ است ، چه بهتر كه انسان مرگ با شرافتى را كه رضاى خدا و عزّت دنيا و آخرت در آن است انتخاب كند و اين هدفى است كه سزاوار است به‌خاطرش زندگى و عناصر حيات فدا شود ؛ چرا كه مرگ بيش از يك‌بار اتفاق نمىافتد و فداكردن جان و مال و ديگر عناصر حيات ؛ باعث مرگ‌هاى متعدّد نمىشود . » « 2 »

--> ( 1 ) . همان ، ص 11 . ( 2 ) . فقه‌الاخلاق ، ص 110 .